اظهار نظر سه پژوهشگر در مورد سوختن را مرور مي‌كنيم.
يونان 460 سال پيش از ميلاد، آمپدوكلس
او همواره با نگاه به شعله‌ي يك چراغ پيه سوز در حيرت مي‌ماند و به دنبال يافتن اين پرسش بود كه چه عاملي سبب سوختن مي شود؟ چگونه اين شعله‌ي زيبارا به وجود مي‌آيد؟

همه‌ي مواد از چهار عنصر- خاك، هوا، آتش و آب – تشكيل شده‌اند. اگر در قطعه‌اي از يك ماده، عنصر آتش وجود داشته باشد، در اين صورت اين ماده خواهد سوخت. در چوب عنصر آتش وجود دارد، به اين علت چوب مي‌سوزد. روغن هم عنصر آتش را دارد و به اين دليل مي‌سوزد. در سنگ، عنصر آتش وجود ندارد و از اين رو سنگ‌ها نمي‌سوزند.
آلمان 1710 ميلادي جورج اشتال

او به هنگام خوردن شام هميشه در اين فكر بود كه چه عاملي سبب سوختن مي‌شود؟
فلوژستون، بله همه‌ي اجسامي كه مي‌سوزندفلوژستون دارند. هنگامي كه همه ي فلوژستون موجود در ماده مصرف مي‌شود يا زماني كه هوا با فلوژستون آزاد شده پر مي‌شود سوختن متوقف مي‌شود، زغال فلوژستون دارد پس مي‌سوزد. سنگ فلوژستون ندارد پس نمي‌سوزد.
فرانسه 1775 ميلادي آنتوان لاووازيه

اكسيژن موجود در هوا با مواد شيميايي واكنش مي‌دهد و ضمن تركيب شدن با آنها باعث سوخته شدن آنها مي‌شود.

آموزش این بحث علوم تجربی برای دانش آموزان به صورت ایفای نقش لذت بخش و عمیق است .

در آموزشگاه فارابی شهرک فرهنگیان قروه درجزین این روش مثل سال های قبل اجرا گردید . دانش آموزان در نقش های آمپدوکلس - جورج اشتال و لاوازیه به به ارائه نقش پرداختند . بحث سه دانشمند در باره علت سوختن دیدنی است . در پایان بحث آنتوان لاوازیه با انجام آزمایش شمع در زیر سرپوش دو دانشمند دیگر را متوجه اشتباهشان در مورد عنصر آتش و فلوژیستون می نماید .

چند تصویر از این تدریس ببینید .